Historia e vecante e Hala Atik vajza 13 vjecare e besimit Musliman e cila e donte besimin e saj dhe hixhabin e kishte gje shume te shtrenjte.
...kjo i shpetoi jeten asaj motrave dhe nenes se saj.
E treguar nga mbesa e saj ne ditet e sotme seose
"Historia e pabesueshme e hixhabit të hallave të mia SHPETOI JETËN E FAMILJES SIME : Në vitin 1979 gjyshi im mori vendimin të linte shtëpinë e tij në Siri dhe të fillonte një jetë të re në SHBA. Plani ishte që gjyshi im të vinte fillimisht në Kaliforni dhe më pas gjyshja ime ta ndiqte së bashku me 7 fëmijët.
Rezervimet e tyre të Fluturimit #191 të American Airlines përfshinin një ndalesë në Nju Jork, më pas një tranzit në Çikago përpara se të mbërrinin përfundimisht në Kaliforni. Së pari ata zbritën në Nju Jork. Të gjithë emigrantët fillimisht duhej të aplikonin për një''Green kard'' ( kartë jeshile) me te cilen mund te qendrosh ne SHBA përpara destinacionit të tyre të ardhshëm.
Halla ime Hala kohët e fundit kishte veshur hixhabin. Kur erdhi koha për foton e saj, ata i kërkuan tezes që të hiqte hixhabin dhe ajo tha JO. Ata vazhdimisht e informuan atë se ajo nuk do të mund të lëvizte në Amerikë ose të shkonte në fluturimin e tyre të radhës nese nuk do të bënte këtë foto, por ajo ishte e palëkundur dhe këmbëngulte për të drejtat e saj. Tashmë gjyshja ime u bë e padurueshme, pasi kishte fluturuar në gjysmë të rrugës nëpër botë dhe pasi kishte shpenzuar afërsisht kursimet e jetës në këto bileta, ajo nuk donte të humbiste fluturimin tjetër për në Kaliforni. Gjyshja ime iu lut dhe i tha që ta hiqte dhe të bënte atë që i thanë oficerët e emigracionit, por tezja ime vazhdoi të refuzonte. E thirrën në nje dhome ku motrat ju luten ta hiqte hixhabin vetem sa te bente foton dhe ajo u tha : Nuk ka rëndësi sa njerëz thërrisni, unë nuk do ta heq hixhabin për këtë foto. Pasi oficerët thirrën mbikëqyrësit e tyre dhe tre orë më vonë shume raskapitese, më në fund e liruan tezen time dhe e lejuan të mbante hixhabin për foton. Megjithatë, atëherë ishte tepër vonë, e gjithë familja kishte humbur fluturimin e tyre lidhës dhe atyre iu desh të blinin bileta të reja avioni dhe të qëndronin natën në Nju Jork. E tërbuar dhe e mërzitur, gjyshja ime cfar nuk i tha tezes sime gjatë gjithë fluturimit për në Kaliforni. Në kohën kur ata arritën më në fund në California, gjyshi im i përqafoi fort dhe ishte në lot. Ai përsëriste vazhdimisht "Elhamdulilah jeni gjallë! Elhamdulilah jeni gjallë!" Dhe ato spo kuptonin, po pse të mos ishim gjalle ne?? Ai tha, "Fluturimi origjinal në të cilin duhej të hipnit u rrëzua dhe të gjithë 271 pasagjerët vdiqën." Ata ishin të gjithë të tronditur ; të gjithë u përlotën. Kjo është fotografia e pasaportës së hallës sime. Kjo foto është një simbol i trimërisë dhe dashurisë së tezeve të mia për hixhabin e saj që shpëtoi jetën e familjes sime. Ne nuk do ta kishim filluar kurrë gjeneratën e parë në Amerikë, nëse nuk do të ishte për atë që ajo besonte.
Allahu Ekber.
...kjo i shpetoi jeten asaj motrave dhe nenes se saj.
E treguar nga mbesa e saj ne ditet e sotme seose
"Historia e pabesueshme e hixhabit të hallave të mia SHPETOI JETËN E FAMILJES SIME : Në vitin 1979 gjyshi im mori vendimin të linte shtëpinë e tij në Siri dhe të fillonte një jetë të re në SHBA. Plani ishte që gjyshi im të vinte fillimisht në Kaliforni dhe më pas gjyshja ime ta ndiqte së bashku me 7 fëmijët.
Rezervimet e tyre të Fluturimit #191 të American Airlines përfshinin një ndalesë në Nju Jork, më pas një tranzit në Çikago përpara se të mbërrinin përfundimisht në Kaliforni. Së pari ata zbritën në Nju Jork. Të gjithë emigrantët fillimisht duhej të aplikonin për një''Green kard'' ( kartë jeshile) me te cilen mund te qendrosh ne SHBA përpara destinacionit të tyre të ardhshëm.
Halla ime Hala kohët e fundit kishte veshur hixhabin. Kur erdhi koha për foton e saj, ata i kërkuan tezes që të hiqte hixhabin dhe ajo tha JO. Ata vazhdimisht e informuan atë se ajo nuk do të mund të lëvizte në Amerikë ose të shkonte në fluturimin e tyre të radhës nese nuk do të bënte këtë foto, por ajo ishte e palëkundur dhe këmbëngulte për të drejtat e saj. Tashmë gjyshja ime u bë e padurueshme, pasi kishte fluturuar në gjysmë të rrugës nëpër botë dhe pasi kishte shpenzuar afërsisht kursimet e jetës në këto bileta, ajo nuk donte të humbiste fluturimin tjetër për në Kaliforni. Gjyshja ime iu lut dhe i tha që ta hiqte dhe të bënte atë që i thanë oficerët e emigracionit, por tezja ime vazhdoi të refuzonte. E thirrën në nje dhome ku motrat ju luten ta hiqte hixhabin vetem sa te bente foton dhe ajo u tha : Nuk ka rëndësi sa njerëz thërrisni, unë nuk do ta heq hixhabin për këtë foto. Pasi oficerët thirrën mbikëqyrësit e tyre dhe tre orë më vonë shume raskapitese, më në fund e liruan tezen time dhe e lejuan të mbante hixhabin për foton. Megjithatë, atëherë ishte tepër vonë, e gjithë familja kishte humbur fluturimin e tyre lidhës dhe atyre iu desh të blinin bileta të reja avioni dhe të qëndronin natën në Nju Jork. E tërbuar dhe e mërzitur, gjyshja ime cfar nuk i tha tezes sime gjatë gjithë fluturimit për në Kaliforni. Në kohën kur ata arritën më në fund në California, gjyshi im i përqafoi fort dhe ishte në lot. Ai përsëriste vazhdimisht "Elhamdulilah jeni gjallë! Elhamdulilah jeni gjallë!" Dhe ato spo kuptonin, po pse të mos ishim gjalle ne?? Ai tha, "Fluturimi origjinal në të cilin duhej të hipnit u rrëzua dhe të gjithë 271 pasagjerët vdiqën." Ata ishin të gjithë të tronditur ; të gjithë u përlotën. Kjo është fotografia e pasaportës së hallës sime. Kjo foto është një simbol i trimërisë dhe dashurisë së tezeve të mia për hixhabin e saj që shpëtoi jetën e familjes sime. Ne nuk do ta kishim filluar kurrë gjeneratën e parë në Amerikë, nëse nuk do të ishte për atë që ajo besonte.
Allahu Ekber.